Інтэрв'ю з кіраўніком
06.07.2016

Германія: Ordnung muss sein*

Германия

Можна жартаваць над скупасцю французаў і марнатраўствам італьянцаў, практычнасцю немцаў і беражлівасцю яўрэяў, але пры ўдумлівым падыходзе ў любога народа можна знайсці шэраг карысных фінансавых традыцый.

Сваімі думкамі пра грашовую культуру Германіі дзеліцца кіраўнік прадстаўніцтва ААТ «ААБ Беларусбанк» у ФРГ Мікалай Вавохін і Сяргей Гірач, намеснік начальніка ўпраўлення гандлёвага і структурнага фінансавання дэпартамента міжнароднага бізнесу, які больш за 5 гадоў працаваў намеснікам кіраўніка прадстаўніцтва, а да гэтага — саветнікам па гандлёва­эканамічных пытаннях у Пасольстве Рэспублікі Беларусь у Германіі.

Ва ўсіх на слыху прымаўка «Што рускаму добра, то немцу — смерць». Няўжо мы сапраўды так адрозніваемся?

Мікалай Вавохін: — Адрозненні ў ментальнасці — ключавыя фактары, можна сказаць, тэктанічных змяненняў, якія адбываюцца зараз у Еўропе.

Прыведзеная прымаўка вобразна і даходліва тлумачыць значнасць непадобнасці ў вобразе мыслення, культурных асаблівасцях, каштоўнасных арыентацыях двух народаў. Асабіста мне для разумення нацыянальнага менталітэту шмат дае ўважлівае назіранне з ілюмінатара самалёта за сельскагаспадарчымі палямі, жылымі і прамысловымі будынкамі ў той ці іншай краіне. Адрозненні, скажам, паміж Германіяй, Польшчай і Беларуссю відавочныя нават без лініі мяжы.

Аднак трэба адзначыць, што адрозненні ў вядзенні бізнесу, рэгулюемым падобнымі або ідэнтычнымі нормамі, становяцца ўсё менш значнымі. Асабліва ў банкаўскім сектары, дзе мы размаўляем на агульнай мове банкаўскай справы.

Яшчэ адна істотная рэмарка: Германія — вялікая краіна з прыкметнымі адрозненнямі нават унутры карэннага насельніцтва, не кажучы пра шматнацыянальнае асяроддзе. Напрыклад, у Франкфурце доля некарэннага насельніцтва, па некаторых крыніцах, дасягнула 67%. Магчыма, гэта абсалютны еўрапейскі рэкорд.

І хаця надалей мы будзем гаварыць пра найбольш тыповыя для Германіі традыцыі, трэба браць пад увагу ўсю разнастайнасць культур.

Сяргей Гірач: — Нямецкая нацыя адрозніваецца ад іншых так званым «сінтэтычным» складам розуму. Гэта выразна праяўляецца ў мове, якую лінгвісты і называюць сінтэтычнай, але гэта пакінем на водкуп спецыялістам у сферы агульнага мовазнаўства. На самой справе класічныя немцы па жыцці праяўляюць цярплівасць, працавістасць і добрасумленнасць. Канешне, у вытанчаным мастацкім гусце і гастраноміі яны некалькі саступаюць тым жа французам ці італьянцам. Затое нямецкае свядомасць больш рацыянальная і ўпарадкаваная.

— Самы распаўсюджаны «нямецкі» стэрэатып датычыцца любові да парадку. Ці працуе ён у дачыненні да грошай?

М.В.: — Любоў да парадку ў цэлым і развітая сістэма яго забеспячэння, асабліва ў дачыненні да грошай, — мабыць, самая характэрная рыса жыхароў гэтай краіны. Таму якасць краіны як пазычальніка — самая высокая ў Еўропе. Германскай дзяржаве інвестары давяраюць свае грошы фактычна пад нулявую стаўку.

У выніку гэта асаблівасць нацыянальнага менталітэту прыносіць добры прыбытак, што варта пераймання і ўкаранення ў любой краіне.

Пра нямецкую любоў да эканоміі таксама вядома нямала прымавак і прыказак. Ці справядлівыя яны?

М.В.: — У вельмі вялікай ступені — так. Пры гэтым эканомія для немцаў з’яўляецца не «габсэкаўскай» самамэтай, а спосабам, які дазваляе накапіць патрабуемыя рэсурсы пад прыярытэтныя патрэбы (якаснае жыллё, адпачынак, медыцынскае абслугоўванне і, канешне, аўтамабіль).

С.Г.: — Часта мае нямецкія сябры, якіх нямала яшчэ з часоў студэнцтва, прычым гэта людзі самых розных прафесій і захапленняў, паўтаралі: «Я не прагны, я эканомны. Парадак у доме — першы крок на шляху да эканоміі».

Немцы любяць разважаць пра гэта. Не выпадкова дзеяслоў «sparen» (з ням. «эканоміць») — адзін з самых агульнаўжывальных.

І ў апошні час, па сканчэнні чвэрці стагоддзя пасля падзення Берлінскай сцяны, сталі часцей жартаваць над сваёй залішняй беражлівасцю. Але зразумейце, эканоміць — гэта не значыць быць прагным. Гэта значыць быць эканомным у такой ступені, што ў вас многае ёсць і вы ў цэлым усім задаволены, можаце сабе многае дазволіць.

У сярэдзіне 90-­х гадоў, ажыццяўляючы прыватную паездку па Германіі, я жыў у сям’і. І міжволі звярнуў увагу, што на дзвярах у пакой аднаго з дзяцей — падлетка гадоў дванаццаці — была прымацавана шыльдачка: «Я эканомлю энергію» (IchbinEnergiesparer). Тады ён падаўся мне дзіўным малым, калі не сказаць больш. І павінны былі прайсці гады, каб зразумець сэнс гэтай, здавалася б, простай фразы, з праекцыяй на тое, што гаворка ішла не толькі і не столькі пра паказчыкі лічыльніка.

Якія яшчэ асаблівасці менталітэту нацыіансерватызм, педантычнасць, боязь рызыкі, дысцыплінаванасць, любоў да стараннага планавання і г.д.) уплываюць на адносіны да грошай?

 

(Заканчэнне інтэрв’ю ў часопісе «PRO Беларусбанк» № 2,

/site_ru/31676/Belarusbank_sait.pdf)